niedziela, 14 kwietnia 2013

Do You want some cup of tea?

Nie chcę być nudna ani monotematyczna, ale pozwólcie, że jeszcze troszkę pomęczę Was ceramiką od Bloomingville.
W ostatnim wpisie, pokazałam Wam jakie cudeńka min. proponuje marka w kwestii ceramiki, kubki, talerze, miseczki, dzbanuszki... Podczas ostatniej wizyty w pewnym sklepie, o którym można przeczytać tutaj kupiłam coś, o czym od dawna marzyłam. Wiem, przyziemne to było marzenie, ot dzbanuszek. Cena jednak nie była już tak kusząca, jak sama ceramika. Pomyślałam jednak, że skoro już kilka razy podchodzę do zakupu, to w końcu trzeba podjąć męską decyzję!
To już moja trzecia rzecz od Bloomingville, ale nie ostatnia, o nie! Mam zamiar skompletować zastawę, przynajmniej dla czterech osób. Pewnie będzie to trwało i trwało, ale takie oczekiwanie na zakup kolejnego talerzyka, czy kubeczka może być swojego rodzaju zabawą, z której można czerpać radość :)

Zapraszam na herbatkę -





Pozdrawiam serdecznie z bardzo wietrznej dzisiaj wyspy!


wtorek, 9 kwietnia 2013

Bloomingville - ever changing homes


Duńskiej marki Bloomingville chyba nie muszę nikomu przedstawiać.
Skandynawska surowość połączona z elementami, które tą surowość ocieplają. Ponadczasowy design, który idealnie wpasuje się w każde wnętrze. Bogaty wybór dodatków, od uchwytów do komody, po poduszki, taborety, kończąc na meblach.


Ja uwielbiam ich ceramikę, moja skromna kolekcja nie powala na kolana, ale wszystko przede mną :) Sukcesywnie mam zamiar dokupować nowe elementy. Niestety ceny produktów Bloomingville są dość wysokie...nad czym ubolewam, ale i tak od czasu do czasu coś sobie sprawię. Na zdjęcia same zobaczycie, że jest z czego wybierać i co kompletować!
Ostatnio, w końcu kupiłam coś co od dawna zaprzątało moje myśli, trzy razy podchodziłam do kupna tego i w końcu się skusiłam :) Ale o tym, co to takiego, napiszę następnym razem.

Tymczasem zapraszam Was na garść zdjęć zrobionych pomimo zakazu ;)







Pozdrawiam serdecznie!


poniedziałek, 1 kwietnia 2013

Poświąteczne pstryki

Jak Wam mija poniedziałkowy wieczór?
Prima aprylisowe żarty się udały? Śmigusowe- dyngusowe lanie wody się odbyło? Patrząc na pogodę w Polsce domyślam się, że zamiast lania wody, było rzucanie się śnieżkami :) Zima trzyma, na całego! Nas pogoda też nie rozpieszcza, śniegu nie ma, ale temperatury niziutkie, do tego przenikający do szpiku kości wiatr. Nosa nie chce się wyściubiać z domu. Taką wiosnę piękną mamy. Ale jestem dobrej myśli i mam nadzieję, że to już ostatnie takie podrygi zimy :)

Dzisiaj małe foto pstryki z wczorajszego dnia, takie stołowe migawki. Na luzie.




W sobotę na szybko zrobiłam z mamą wianek. Wystarczyły wierzbowe witki, jajeczka i kokardka z resztek materiałów, którą dostałam przy prezencie od Dorotki. Nigdy nie pozbywam się takich rzeczy, przychodzi taki czas, kiedy można je wykorzystać :)




Pozdrawiam ciepło i życzę słoneczka na nadchodzące dni.


środa, 27 marca 2013

Wielkanocne last minute

Kochane, pewnie w Waszych domkach dekoracje już cieszą Wasze oczy i jajeczka goszczą w każdej aranżacji. Jednak ja dzisiaj przyszłam z czymś dla ostatniochwilowców :) Wpadły w moje ręce piękne, wiosenne serwetki papierowe, pomyślałam, że świetnie sprawdziłyby się do ozdoby styropianowych (plastikowych, papierowych itp) jajeczek. Szybko wzięłam się za robotę i tak popijając kawkę ozdobiłam moje parapetowe jajca :) Co z tego wyszło, zobaczcie same.
Dodam, że parapetówka przeszła malutką metamorfozę :) W tej wersji podoba mi się jeszcze bardziej. Jest kolorowa i żywsza. Do tego mam nadzieję, przywołuje wiosnę, bo dzisiaj mieliśmy prawdziwą, białą zimę. A dowód na to znajdziecie na jednym ze zdjęć :)

 


Poniżej parapet w nowej aranżacji.




Na drugim blogu jajeczkowa wersja Lenki :) zapraszam.

Trzeba przyznać, że ładną zimę mamy tej wiosny :) Dla potomnych zdjęcie pamiątkowe, kicajki z bałwanem. Właściwie dlaczego nie? Na śmingus dyngus, możemy zamiast wodą, śnieżnymi kulkami się okładać ;)


Kochani, dla Was-


Życzę Wam spokoju i czasu dla siebie, dla najbliższych. Wypoczywajcie i cieszcie się czasem spędzonym w rodzinnym gronie.

wtorek, 26 marca 2013

Wiosna,wiosna,wiosna ach to Ty!

I byłoby to ach i och gdyby nie śnieg za oknem... Sypie od rana, płatki wirują niesione wiatrem. Ech, w zeszłym roku o tej porze odpalaliśmy grilla przy 30 stopniowym upale...
Cóż, nie będę narzekać, święta tuż, tuż więc humory dopisują. Mam nadzieję, że w sobotę idąc ze święconką, jednak będzie świecić słoneczko. A jak nie, to przynajmniej Lenka będzie się cieszyła ze śniegu :) W domu powoli trwają przygotowania, pierwsze zakupy, sprzątanie, i to co tygryski lubią najbardziej, dekorowanie :) W tym roku, jak i w pozostałych latach postanowiłam ozdobić parapet i kominek, ten pierwszy to była moja działka, ten drugi pozostawiłam mamie.
Dzisiaj na pierwszy ogień idzie parapetówka, w bieli, szarości i purpurze. Wszak to kolor Wielkanocny.


Do aranżacji wykorzystałam to co już miałam w domu, kupiłam jedynie przepiórcze jajeczka i styropianowe jajka. Część z nich obkleiłam purpurową bibułką a część zostawiłam gładkie. Zające uszyła Kasandra, ceramiczne kicajki dostałam od mamy, szklane pudełka już znacie a piórka mam w zasobach dekoracyjnych.





Tasiemki WITH LOVE przetrwały z zeszłego roku :) Anitka nakleiła je na przesyłce dla mnie, jeszcze się kleją!


Kochane, pozostając w temacie świątecznych porządków chcę Wam "sprzedać" świetny przepis na płyn, do polerowania drewnianych mebli.  Wystarczy kieliszek oliwy z oliwek, do tego pół kieliszka soku z cytryny i kilka kropel aromatu do ciast, np: waniliowego. Wszystko wymieszać, płyn nanosić w niewielkich ilościach suchą szmatką. Efekt gwarantowany, drewno nabiera pięknego połysku a wszystko to bez chemii, której tak dużo jest w tych wszystkich preparatach w sprey-u.


Pozdrawiam z zaśnieżonej wyspy :)

czwartek, 21 marca 2013

Myślał indyk o niedzieli...

Ledwie dzisiaj powitaliśmy zimny, wietrzny i deszczowy pierwszy dzień wiosny, ja już myślę o lecie. A właściwie wspominam gorące dni wakacji...

Nasz pobyt w Portugalii, nie polegał tylko na byczeniu się na leżaku :) Jestem zwolenniczką aktywnego spędzania czasu, ale w normie. Leniuchowanie też jest potrzebne.
Pewnego letniego dnia obudziliśmy się o 4 rano aby zdążyć na autobus ( pobudka o 4 rano, na wczasach, obłęd!) który przez kilka godzin wiózł nas w miejsce, które jako jedno z siedemnastu jest zamorskim terytorium Wielkiej Brytanii.
Gibraltar, jedno z najbardziej zaludnionych miejsc w europie, na powierzchni 6,5km2 mieszka ponad 29 tysięcy ludzi. W ciągu dnia, jest ich tam znacznie więcej, turyści, Hiszpanie pracujący na Gibraltarze. Aby dostać się na półwysep trzeba przejść przez punkt graniczny za którym rozpościera się sztuczny pas startowy! Szczęście mają Ci, którzy są świadkami lądowania i startu samolotu, bo przyznam, że musi to być nie lada wyczyn dla pilota, gdyż pas nie należy do najdłuższych.
Sam półwysep jest niezwykle malowniczym miejscem. Architektura starego miasta w stylu kolonialnym, klasycznym, niskie kamienice z obowiązkowymi okiennicami, chroniącymi przed palącym słońcem.
Niewątpliwą atrakcją Gibraltaru są żyjące na wolności małpy magoty gibraltarskie, które w większości przyzwyczajone do obecności ludzi nie boją się ich, ba są nawet na tyle bezczelne, że zabierają im żywność i biżuterię! Także, jeżeli macie ochotę na przekąskę wśród małp, nie polecam, podobnie jak noszenia rodowych klejnotów ;)


Jeżeli się dobrze przyjrzycie powyższemu zdjęciu, to za latarnią morską, po lewej stronie dojrzeć można kontynent afrykański.


 Matka z młodym, szczególnie agresywne, ale nie dziwię się... Też nie lubię jak obcy ludzie wyciągają ręce do mojego maleństwa aby je pogłaskać :/




Typowe brytyjskie akcenty, rozpoznawalne dla każdego na całym świecie :) Lence musieliśmy kupić krótkie spodenki :) Pomimo iż miała na sobie, lekkie, przewiewne, to upał był tak silny, że zdecydowanie lepiej zwiedzało jej się z gołymi nóżkami. Ja co prawda w długich spodniach, ale lnianych, dałam radę!








Gibraltar kojarzy mi się z kolorami czerwieni i błękitu, chyba nie trudno się domyślić dlaczego. Czerwone akcenty Wlk.Brytanii i otaczające półwysep wody. Takie połączenie kolorów, iście letnich zaaranżowałam na słynnej już komodzie. Kwiaty(?) to jeszcze pozostałość po ślubnym bukiecie ( jeżeli ktoś wie, jak się to to czerwone nazywa, to będę wdzięczna za podpowiedz) Naszyjnik czeka na wysoko plusowe temperatury, podobnie jak bransoletki. Do tego wszystkiego wakacyjna fotografia i ja już czuję lato! (ekhm)






Dziękuję za wszystkie życzenia urodzinowo- zdrowotne :) Czuję się już trochę lepiej, nie gorączkuję, ale gardło jeszcze da mi się we znaki. Na szczęście od sąsiadeczki dostałam syrop dla matek karmiących, mam nadzieję, że pomoże.

Dobrej nocy życzę.